Er staat ons een mooie reis te wachten. Ik verheug me op alle steden die we gaan zien en beleven en in het bijzonder op de steden waar we iets langer blijven; Wenen, Praag en Berlijn. 13 dagen zijn we onderweg. Heerlijk! Ik heb een heel draaiboek gemaakt omdat we anders echt vergeten wanneer we waar wezen moeten.
Vannacht heb ik echt belabberd geslapen. Ik had de hele dag gewerkt, tussendoor privé telefoontjes gepleegd en mailtjes gestuurd omdat er thuis ook veel geregeld moet worden en in mijn hoofd speelde dat ik ook nog moest gaan inpakken. Isa kwam eten en we zouden bij Mar en René nog een borrel doen. Hoe dan? Ik was dus behoorlijk over mijn theewater toen ik ging slapen rond 00:30 uur en werd om half 6 weer wakker en ik kon niet meer slapen. Ik stond dus allesbehalve fit op, maar dat mag de pret niet drukken. Oké, tot zover mijn klaagzang. Dan ben ik het maar even kwijt toch?! Bedankt voor het luisteren.
Gewapend met zakken vol dropjes vertrekken we rond 9:15 uur en we hebben ongeveer 5 uur rijden voor de boeg. Dit is de langste afstand die we gaan maken. Wij houden van korte ritjes zodat we ook nog wat aan de dag hebben. Vandaar ook de 10 tussenstops. Tot aan bijna de Duitse grens ging de reis voorspoedig, maar eenmaal in de buurt van onze oosterburen werd het een uitdaging. Overal wegversperringen, omleidingen, files en andere toestanden. We hebben mega moeten omrijden om überhaupt over die grens heen te komen. Ik merkte al op dat die Duitsers ons, Nederlanders, waarschijnlijk behoorlijk zat zijn (lees: boodschappen en tanken) dat ze het extra moeilijk maken om de grens over te komen.
Uiteindelijk is het gelukt en konden we even lekker doorjakkeren op de autobahn. We hebben 2 benen-strek en plaspauzes gehad en komen rond 16:00 uur aan in Frankfurt. Hotel Copa Cabana! We wanen ons in Brazilië als we binnenstappen en het weer werkt daar lekker aan mee met bijna 30 graden. We checken in en komen in een superleuke kamer. Meer een studio eigenlijk, met keukentje inclusief vaatwasser! Een hangstoel, telefoon-oplaadpunten en een gezellig zitje waar ik nu mijn opstel zit te tikken. We fluffen onszelf wat op en vertrekken richting de stad. Het is zo'n 20 minuten lopen maar omdat we niet meer helemaal fit zijn besluiten we de tram te nemen. We willen bij de automaat een kaartje kopen maar het ding doet het niet. Oké, toch lopen dan maar. En eenmaal aan de loop, is het toch wel lekker om even die zit-kilometers eruit te wandelen. We lopen door een leuke straat met veel horeca, steken over en doorkruizen het park waar het gezellig druk is met kleedjes, en genietende mensen. Het wordt steeds drukker, we naderen de binnenstad. Het is druk en vol en we zijn inmiddels heel erg toe aan een lekker koud drankje. We ploffen neer op het eerste terras dat we tegenkomen en genieten van een koel biertje, nou ja, zeg maar "bier", en wijntje. We komen helemaal bij. We bestellen meteen maar wat te eten. Het menu beloofd gerookte zalm met aardappeltjes. Arjan besteld een lekkere Duitse schnitzel. Het eten komt en op mijn bord hebben ze een pakje gerookte zalm neergelegd. De schnitzel lijkt uit de frituurpan te komen. Maar joh, we zijn uitgehongerd, dus we vallen aan. Ondertussen komen er steeds meer jonge mannen die zich rond onze tafel verzamelen. Dat is niet gek want er hangen schermen waar ze de finale van de Champions League uitzenden. Het wordt een gezellige boel om ons heen. De eigenaar komt af en toe een kijkje nemen en die man heeft zo'n zure kop dat ik er melig van word. Ik krijg het voor elkaar om een mooi plaatje van hem te schieten en heb daar dolle pret om.
Na het eten, lopen we verder de stad in op weg naar de "Altstadt" de oude gebouwen dus. Het is ons niet ontgaan dat er tussen de oude gebouwen een bijna futuristische stad vereist. Het is een bijzonder gezicht. Op eén van de bruggen is het extra druk, dat blijkt een slotjes brug. In de verte zien we een oude kerk. Mooi! We lopen er naar toe en nemen de volgende brug om weer terug over te steken. We beginnen aan het eind van ons latijn te komen en besluiten de tram op te zoeken om een nieuwe poging te wagen met de kaartjes automaat. Maar ook deze automaat blijkt buiten gebruik. Ja daaag, ik heb echt geen zin om weer een heel eind te lopen. De tram komt en Arjan sommeert mij om in te stappen. Ja maar... Ik schijt dus in mijn broek als ik zwart rij. En al helemaal in Duitsland, die gasten zijn zo streng. Maar ik heb niet eens de tijd om tegen te sputteren en wil ook echt niet meer lopen, dus ik stap in. Na de eerste halte komt de trambestuurster opeens uit haar hokje en loopt helemaal onze kant op. En dat is best een eindje lopen. Ik poep bijna in mijn broek als ze bij ons stopt. Maar ze negeert ons en begint de man naast ons uit te foeteren. Hij is ladderzat en zit wat te brallen. Ze verheft haar stem en spreekt hem streng toe, hij krijgt een waarschuwing. Als hij zijn waffel niet houdt, gaat ze hem er eigenhandig uitzetten. Wij glimlachen schaapachtig en knikken bemoedigend naar haar; goed gedaan meid! Ze loopt weer terug en als wij bij de volgende halte uitstappen zwaait Arjan nog even naar. Ik zie haar stralend glimlachen. Heeft hij toch nog haar dag goed gemaakt, die ouwe charmeur van me.
In het hotel gaan we meteen naar "The Rooftop" die schijnt een fantastisch uitzicht te hebben en nog een fijne bar ook. We bestellen een drankje en ploffen neer. Het is heerlijk hier boven en inderdaad, het uitzicht is heel mooi en we genieten ervan. Ik heb wel een prangende kwestie: Hoezo groeit er onkruid op een dak?? Er zit toch geen aarde onder deze stenen?
We bestellen een tweede drankje en nemen deze mee naar de kamer waar ik me achter mijn laptop installeer, en Arjan het laatste stukje van de voetbalwedstrijd kijkt.
Conclusie Frankfurt: Het is een verrassend bruisende stad, met oude en nieuwe architectuur door elkaar heen. Je vindt er veel leuke restaurants en kan er zwart rijden. En dit hotel is zeker een aanrader!
Morgen gaan we naar Neurenberg. We hebben daar een appartement geboekt. Ben benieuwd!
Reactie plaatsen
Reacties