Toen we ons gisteravond klaar gingen maken om naar bed te gaan hoor ik opeens een vloek. Mijn eigenste lompe Harrie heeft de slaapkamer-tv gesloopt. Hij wilde dat ding opzij schuiven en knak! De hele voet breekt af. Shit hé, hoe gaan we dit oplossen? We hebben het nog nooit aan de hand gehad dat we iets kapot gemaakt hebben. Ik lees bij Air B&B dat de host verzekerd is als de klant niet betaald voor schade. Maar ja, als wij niets melden zou dat niet zo netjes zijn. Harrie zoekt het model op en ontdekt dat het een oud model is en nog maar €40,00 euro marktwaarde heeft. Nou, daar gaan we ons dus niet verder druk om maken.
vanmorgen app ik de host en vertel wat er is gebeurd. Ik vraag (voor de netjes) of zij hiervoor verzekerd zijn of dat wij onze verzekering moeten inschakelen. Hij vraagt om foto's die ik vervolgens stuur. Dan zegt hij dat hij geen zin heeft in verzekerings toestanden en gaat kijken of hij "iets" kan bestellen. Met andere woorden, laat lekker zitten. Prima, opgelost! We maken voor de zekerheid nog wel foto's van de tv en screenshots van het gesprek zodat we gedekt zijn, mocht hij er nog op terug willen komen.
Als we zijn ingepakt zet ik nog even het kaartje neer dat ik heb geschilderd en nemen we afscheid van dit fijne appartement. We moeten de garage uit en bij de andere garage de sleutels weer in zo'n kastje doen. Maar de garage uit komen is dus gewoon weer een vraagstuk. Nergens een tag-ding te vinden. Godallemachtig! Ik druk op knoppen, hou die tag voor apparaten die niks met tags te maken hebben en we staan met ons handen in het haar. Als er een man aan komt lopen vraag ik het hem. Gelukkig spreekt hij Engels en loopt hij naar een kastje met allerlei knoppen. Daar kiest hij er één uit en de deur gaat open. Hoe hadden wij dat in godsnaam moeten weten dan? Of was daar ook nog een filmpje van?
Op naar de sleutelkastjes. Daar aangekomen staat er een jonge vrouw met een kindje. Ze zegt dat wij haar de sleutels kunnen geven want zij is de schoonmaakster. We geven haar de sleutels. Nu maar hopen dat ze echt de schoonmaker was...
Nou, chop chop, op naar Dresden!
ik kreeg in een bericht van de host de mededeling dat we ná twee uur de codes van de kluizen krijgen. Om drie uur mogen we het appartement in. Het is half twee als we aankomen in Dresden. We wonen hartje centrum en we parkeren eerst op een openbare parkeerplaats. Er tegenover zien we een terras waar we eerst maar eens gaan lunchen. Om twee uur precies krijg ik mijn bericht. Code voor de parkeerkaart en een code voor de sleutelkluis. Inmiddels hebben we nog drie kwartier eer we naar binnen mogen dus we maken vast een wandelingetje door de stad. Het ziet er gezellig uit. Veel restaurants en terrasjes. Om kwart voor drie besluiten we te gaan kijken of er al wat in de kluizen ligt. Eerst de sleutels, hebben we inmiddels geleerd! En hoppa, daar zijn ze hoor. Tot nu toe geen toestanden. Nu de auto halen en veilig parkeren. En het is niet te geloven maar ook dat verloopt allemaal soepel en zonder moeilijk gedoe. Vanuit de garage komen we in het appartement wat er weer prima uitziet. We hebben zelfs een balkon met mooi uitzicht.
En zie ik daar nu hartjes wc papier? Het is enig! We kunnen ons als klap op de vuurpijl ook nog wassen met rituals.
Na deze leuke bijkomstigheden gaan we de stad in. Veel imposante gebouwen lopen we voorbij en als we in de verte een mooie toren met kroon zien, wandelen we daar naar toe. Het is bloedjeheet vandaag, dus rustig aan. Als we daar aankomen en het bouwwerk van dichtbij zien vallen onze monden open. Het blijkt de Dresdner Zwinger. Eén van de bekendste barok bouwwerken van Duitsland. En het is werkelijk waar weer een hele bezienswaardigheid. Tip: zoom even in op de foto's.
We lopen door naar het water en drinken daar even wat. We kunnen daar niets te eten krijgen maar beginnen wel trek te krijgen dus we wandelen rustig terug richting appartement want daar hebben we genoeg leuke restaurantjes gezien. Onderweg komen we nog een kerk tegen en ook dit is weer een plaatje. Ook al haalt hij het niet bij die van gisteren in Praag.
We schuiven aan bij een Italiaan want we hebben tenslotte al twee dagen geen pasta gegeten. Hier maken ze zelf hun pasta en we genieten weer lekker.
Thuis gekomen horen we muziek in de verte. Het stadion van Dynamo Dresden kunnen wij vanaf het balkon zien en er lijkt iets aan de hand te zijn. Na even googelen komt Arjan erachter dat Hélène Fischer in de aankomende week zal optreden. Wij denken dat ze nu aan het repeteren is. Later horen we nog dikke knallen en komt er rook uit het stadion.
Het mooie gebouw naast ons is nu mooi verlicht en het is heerlijk afgekoeld op het balkon.
Het was al met al een rustig dagje zonder gekkigheid en we maken het niet te laat vanavond, morgen reizen we af naar Berlijn. We kijken erg uit naar het weerzien met deze stad. Daar hebben we alles al eens bekeken dus we gaan lekker chillen in de wijk en genieten van de vibe. Maar eerst plug ik mijn telefoon even in de muur naast mijn bed. Het zijn de kleine dingetjes die deze logeerervaring extra leuk maken.
Bis morgen!
Conclusie Dresden: Een stad die zwaar gebombardeerd is geweest in de oorlog waardoor er veel moderns tussen het oude staat maar waar er nog meer dan genoeg te bewonderen valt.
Voetbalclub: Dynamo Dresden
